Öyküsü nerede başlar nerede biter kimseler bilemez bu yörenin... Bilinen bir alacalığın, bir allığın oluşudur ve bilinen yüzyılların öyküsünün taş duvarlarda, toprakta ve denizde gizlendiğidir Alaçatı'da.

Kimi zaman yarışların yenilmez bir Alaca atı olmuştur rivayetlerde. Alaca at uzun yelesiyle rüzgârla yarışır ve hep denize karşı saha kalkarmış. Ve bir gün Alaca at şahlandığı denizin sonsuzluğuna doğru koşmuş koşmuş ve kaybolmuş.

Kimi zaman al yanaklı kara gözlü, uzun saçlı Alaca kızın aşkı olmuştur öykülerde. Alaca kız bağlarda üzüm toplar şarkılar söylermiş kalbindeki aşkına, onun hüzünlü sesini dinleyenlere gözyaşı döktürürmüş. Aşkını denizde beklemeye başlamış birgün Alaca kız ve o günden sonra kimseler bir daha ne Alaca kızı ne de aşkını görmüş. Anlatılan şöyle ki; ayın parlak olduğu günlerde Alaca kız ile aşkı denizden çıkar dans ederlermiş ve bu öyküler alaca şehirde hep anlatılmış. Ilık rüzgârlı akşamlarda Alaca at ve Alaca kız bu öykülerle anımsanırmış. Rüzgâra ve denize karışmış bu öyküler anlatılır Alaçatı'nın konuklarına. Bu öyküleri dinler konuklar Alaçatı'nın rüzgârından ve denizinden...